از ولوو EX30 چه انتظاری داری؟

آه، ولوو EX30 بیچاره. این شاسی‌بلند برقی که در ابتدا قرار بود با قیمت ۳۵,۰۰۰ دلار یک خودروی برقی مقرون به صرفه باشه، با امواج تغییرات برنامه‌ی تشویقی خودروهای برقی غرق شد. ولوو مسیرش رو عوض کرد و EX30 رو توی یک نسخه‌ی دو موتوره با تمرکز بر عملکرد و با قیمت ۴۷,۸۹۵ دلار معرفی کرد – با این حال، بسیاری از ویژگی‌های EX30، از جمله اندازه‌، برد رانندگی و امکانات، هنوز مهر غیرقابل پاک شدن منشأ قیمت پایینش رو دارن. EX30 نمی‌تونه تصمیم بگیره که چی می‌خواد باشه، به جز یک تقلید از تسلا، که حتی توی اون هم مشکل داره.

با این حال، رانندگی با EX30 فوق‌العاده لذت‌بخشه. به طرز خنده‌داری سریع، توی فقط ۳.۲ ثانیه به ۶۰ مایل بر ساعت می‌رسه، و توی جاده‌های پرپیچ‌وخم با انرژی یک فولکس‌واگن GTI حرکت می‌کنه. سواری راحت و کنترل شده‌ست، و حتی مسیر آفرود ما رو هم با اشتیاق یه سگ تریر (terrier) مدیریت کرد.

به غیر از نمایشگر مرکزی تکی با الهام از تسلا، فضای داخلی مینیمالیستی خوبه، به خصوص استفاده از مواد پایدار و بازیافتی که ولوو برای ایجاد الگوها و اشکال بصری جذاب استفاده کرده. ما پارچه‌ی روی داشبورد رو دوست داشتیم، که پژواکی از روکش پارچه‌ای ضخیم صندلی‌هاست. دریچه‌های هوا یه اثر هنری هستن و دستگیره‌های فلزی در، محکم و قابل توجه به نظر می‌رسن.

شکایت‌های ما از رابط راننده شروع می‌شه. به جای قرار دادن یک پنل ابزار جداگانه‌ی کوچک بالای فرمان، مثل کاری که توی EX90 انجام داد، ولوو ابزارهای EX30 رو توی نمایشگر مرکزی قرار داد، دقیقاً مثل تسلا – اما برخلاف تسلا، ولوو مهم‌ترین اطلاعات رو توی یک نوار کوچک بالا فشرده کرده، بدون اینکه توجهی به خوانایی داشته باشه. به جز سرعت – که در مرکز صفحه نمایش داده می‌شه و خارج از خط دید راننده‌ست – فونت‌ها ریز و خوندنشون سخته.

بدتر اینکه، نگاهی طولانی‌تر از یه نگاه کوتاه به اون پنل ابزار، یه سمفونی از بوق‌ها و هشدارهای “حواست به جاده باشه” رو فعال می‌کنه. نکته‌ی جالب اینه که پیام هشدار روی همون نمایشگر مرکزی ظاهر می‌شه، و چشم راننده رو حتی برای مدت طولانی‌تری از جاده دور می‌کنه. با وجود انتقاداتی که به تسلا داریم، حداقل Model Y این امکان رو فراهم می‌کنه که به راحتی بفهمید با چه سرعتی در حال حرکت هستید و آیا کروز کنترل روشنه یا نه.

علاوه بر این، جا لیوانی‌ها کم و کوچیکن، و فضای ذخیره‌سازی به طرز شگفت‌آوری کمه. سیستم خودران برای حفظ مسیر از گشتاور استفاده می‌کنه تا سنسورهای لمسی، بنابراین ولوو به شما گیر می‌ده که دستاتون رو روی فرمان نگه دارید، حتی وقتی که دستاتون اونجا هستن. فقط دو کلید برای کنترل چهار پنجره وجود داره، و آینه‌ها از طریق منوها و کنترل‌های روی فرمان تنظیم می‌شن؛ این‌ها آزاردهنده‌های کاهش هزینه هستن که با EX90 مشترک هستن. صندلی عقب اونقدر کوچیکه که حتی سرنشینان با قد متوسط هم زانوهاشون به دماغشون برخورد می‌کنه!

بعدش هم کمبودهای EX30 به عنوان یک خودروی برقی وجود داره. برد رانندگی EPA فقط ۲۵۳ مایل هست، و EX30 توی تست برد سفر جاده‌ای ما فقط ۱۸۰ مایل ناامیدکننده رو ثبت کرد. شارژ سریع به ۱۵۳ کیلووات محدود می‌شه، سرعتی که فقط برای مدت کوتاهی حفظ می‌شه. پانزده دقیقه شارژ فقط ۸۷ مایل رو اضافه کرد. برای مقایسه، Model Y AWD توی همون زمان ۱۳۳ مایل و کیا EV6، ۱۶۰ مایل اضافه کرد.

بیشتر این شکایت‌ها، زخم‌های قیمت ۳۵,۰۰۰ دلاری در نظر گرفته شده هستن و توی یک شاسی‌بلند نزدیک به ۵۰,۰۰۰ دلار جایی ندارن. درست بعد از اینکه ارزیابی‌های SUVOTY رو تکمیل کردیم، ولوو سفارش‌های EX30 تک موتوره رو با قیمت پایه حدود ۴۰,۰۰۰ دلار باز کرد، با عملکرد کمتر و افزایش جزئی ۸ مایلی توی برد EPA. این معادله‌ی ارزش رو تغییر می‌ده، اما نه به اندازه‌ی کافی. تا زمانی که ولوو تصمیم بگیره این مدل قرار است چه چیزی باشه، هرگز بالاتر از بسیاری از شاسی‌بلندهای برقی شایسته‌ی موجود توی بازار قرار نمی‌گیره.

لینک منبع